Posts tonen met het label management. Alle posts tonen
Posts tonen met het label management. Alle posts tonen

vrijdag 16 december 2022

Beste manager

 

Afbeelding van auteur

Beste manager, ik heb klachten over u ontvangen. U zou signalen over het niet naleven van beveiligingsvoorschriften wegwuiven, of een redenering verzinnen waarmee het lijkt alsof er wél aan die voorschriften wordt voldaan. Omdat ik mensen graag help bij het waarmaken van hun verantwoordelijk-heden, moesten we het daar maar eens samen over hebben.

U bent niet één specifieke manager en u werkt ook niet bij een specifiek onderdeel van onze grote organisatie. Ook het niveau doet er niet toe: dit verschijnsel kan zich overal in de organisatie op team-, afdelings- en directieniveau voordoen. Sterker nog, ik ben ervan overtuigd dat u zich ook buiten mijn eigen organisatie bevindt. Vandaar ook dat ik netjes ‘u’ zeg (bij ons tutoyeren we van laag tot hoog). En verder: wie de schoen past, trekke hem aan.

Het meest misbruikte woord in de informatiebeveiliging is weer eens gevallen: eigenlijk. De manager die de klachten van een medewerker aanhoort en dan zegt dat die “eigenlijk” wel gelijk heeft, maar dat hij er ook niks aan kan doen, of dat het nu eenmaal zo gaat (“als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan”). Er zijn ongetwijfeld ook managers die zeggen dat zij over die afwijking mogen beslissen, omdat ze nu eenmaal manager zijn. Ja, managers zijn er inderdaad om beslissingen te nemen, maar niet álle managers mogen over álle zaken beslissen. En soms gaat iemand op dit moeilijke onderwerp zijn boekje te buiten, mogelijk zonder het zelf in de gaten te hebben. Sta er even bij stil of een bepaald besluit wel binnen uw mandaat past.

Maar de klachten, die mij ter ore komen, zijn helemaal niet zo moeilijk. Die gaan bijvoorbeeld over sleutelkastjes waarvan de sleutel bovenop het kastje ligt, of waarvan de code op een geeltje staat, ergens binnen een straal van een meter van dat kastje. Een fysieke sleutel is inderdaad lastig als je die met meerdere mensen moet delen, maar de code van nummerslot kan iedereen gemakkelijk vastleggen in (verrassing!) zijn password manager. Ik ben geen voorstander van het verplicht wijzigen van wachtwoorden na een bepaalde termijn, maar codes van fysieke sloten moet je juist wel regelmatig aanpassen, omdat afgesleten toetsen anders de code verraden.

Onze interne mail biedt de mogelijkheid om gevoelige berichten te versleutelen. Eén gemakkelijk te plaatsen vinkje zorgt ervoor dat het mailtje en eventuele bijlagen uitsluitend door de geadresseerde(n) kan worden ingezien; gemachtigden zien slechts een wit scherm. Denk eens aan deze optie bij het versturen van bijvoorbeeld persoonsgegevens van klanten of medewerkers, en bedenk daarbij dat de AVG een best wel strenge wet is. Deze tip is natuurlijk voor iedereen, maar van managers verwacht ik dat zij dit uitdragen.

Soms is het handig om in een uitnodiging voor een overleg ook meteen de relevante documenten op te nemen. Geen probleem, zolang die documenten maar geen vertrouwelijke gegevens bevatten. Omdat je agenda toegankelijk is voor alle collega’s, kunnen die ook allemaal de bijlagen lezen. En dan is het erg slordig als een afspraak voor een personeelsgesprek een beoordelingsformulier bevat. Stop vertrouwelijke informatie dus niet in de uitnodiging, maar stuur een separaat mailtje. In de uitnodiging kun je dan iets opnemen als “zie mijn mailtje van 16-12-2022 09:56”.

Je ziet het, vaak zit het ‘m in de kleine dingen waar je als manager best iets mee kunt, zonder grootste daden te hoeven verrichten. Als managers laten zien dat ze beveiliging serieus nemen, dan heeft dat ook effect op hun medewerkers. Neemt de manager het minder serieus, dan zal ook menige medewerker zijn schouders ophalen.

Laten we de managers helpen. Ben je bijvoorbeeld business security officer of datacoördinator (een aan de AVG gelinkte rol) en zie je dat iets niet goed gaat? Spreek het management er dan op aan. Zoek het desnoods hogerop en zorg dat je met een goed onderbouwd verhaal komt. Kortom: neem je taken serieus en zorg ervoor dat het management dat ook doet.

Van onze eigen manager kregen we een kerstbal (bedankt, Ton). Een onbreekbare, zei hij er expliciet bij. Net zo onbreekbaar moeten we ons opstellen bij het naleven van beveiligingsregels – en dat is iets anders dan star. Een andere teammanager bracht een op een conferentie gekregen kerstbal voor mij mee uit het buitenland (bedankt, Robin). Kijk, managers die zelfs ver buiten hun werk nog aan beveiliging denken, die moeten we hebben.

De Security (b)log keert na de kerstvakantie terug.

 

En in de grote boze buitenwereld …

 

vrijdag 12 juli 2019

Tovenaar


De zeventienjarige Stach wil koning worden. De ministers, die sinds het overlijden van de vorige koning de scepter zwaaien, geven hem zeven schier onmogelijke opdrachten, die hij allemaal tot een goed einde moet brengen om de geambieerde functie te krijgen. De zevende en vóórlaatste opdracht (de ministers smokkelen er nog een opdracht 4a tussen) behelst het verslaan van de tovenaar van Ekilibrië. Die tovenaar, Pantaar geheten, belt iedere avond aan bij een willekeurig huis in deze stad en vraagt om een aalmoes. Als de bewoner hem afscheept met iets dat niet echt belangrijk voor hem is, dan kiest Pantaar zelf een tweede aalmoes. Op die manier zijn al kinderen, grote sommen geld en favoriete knuffels verdwenen.

Veel Ekilibrianen bezitten een hond. Zij proberen zich uit alle macht aan hun huisdier te hechten. Als Pantaar dan op een slechte dag bij het baasje aanbelt, dan staat deze zijn hond af, die hij speciaal voor dit doel heeft aangeschaft. Dat werkt echter alleen als er een echte band met de viervoeter is gegroeid, anders kiest de tovenaar alsnog zelf zijn aalmoes (en de hond gaat ook mee).

Je kunt dit allemaal nalezen in het bekroonde boek De koning van Katoren van Jan Terlouw uit 1971. Aanrader!

Voortaan verschijnt iedere woensdag (want laten we het niet overdrijven) op een onvoorspelbare plek een informatiebeveiliger, die je verzoekt om een maatregel te treffen die het digitale leven een stukje veiliger maakt. Dat mag zowel privé als zakelijk zijn. Voor de een hebben we het dan bijvoorbeeld over het afschaffen van het verderfelijke één-wachtwoord-voor-alles-beleid, met de ander praten we misschien over het inrichten van security monitoring voor het systeem waarvoor hij verantwoordelijk is. Zolang de maatregel maar flink zoden aan de dijk zet, is alles prima. Als de informatiebeveiliger echter van mening is dat je een flutmaatregel kiest, dan mag hij je zelf een maatregel opleggen. En reken maar dat hij dan een stevige maatregel kiest!

Om jezelf te beschermen tegen een drastische, door iemand anders opgelegde maatregel, zou je jezelf gedrag kunnen aanleren waarvan je weet dat het geen toonbeeld van beveiligingshygiëne is – je schaft als het ware een Ekilibriaanse hond aan. Als de informatiebeveiliger dan bij jou langskomt, dan help je dát gedrag om zeep, waardoor je voorkomt dat de beveiliger zelf een maatregel kiest. De beveiliger trapt daar echter alleen in als je het slechte gedrag echt normaal bent gaan vinden – als je je aan je hond gehecht hebt. Gelukkig klinkt dit idee zo stom dat niemand het in z’n hoofd zal halen om het daadwerkelijk uit te voeren.

Soms merk ik als informatiebeveiliger ook wel eens dat men een bepaalde maatregel alleen voor de Bühne treft. Dan lijkt het alsof men goed bezig en er heel druk mee is, maar in werkelijkheid is het slechts een doekje voor het bloeden. Dat is jammer. De energie die daarin wordt gestoken, kan beter besteed worden. Voor mijn part zelfs aan iets heel anders dan aan beveiliging. Als diegene dan maar bij de volgende gelegenheid wél iets oppakt wat de beveiliging serieus verbetert. Want anders komt Pantaar langs en kiest hij zelf een maatregel…

(Dat laatste is natuurlijk niet echt waar, want de verantwoordelijkheid voor informatiebeveiliging en de bijbehorende maatregelen ligt in de lijn. Als informatiebeveiligers zijn we slechts adviseurs, en geen boze tovenaars die bepalen wat een team moet doen. Natuurlijk doe je er als manager altijd goed aan om een open oor voor je adviseurs te hebben.)

De tovenaar uit het boek had overigens de beste bedoelingen. Als hij z’n werk niet goed deed, zou de stad Ekilibrië namelijk vergaan: de aalmoezen waren offers om dat te voorkomen. Hij deed het dus niet uit bitterheid, eigenbelang of slechtheid. Nee, hij was constant bezig met het redden van de stad. Dat wisten de inwoners niet; Stach kwam erachter door met Pantaar te praten. Beveiligingsadviseurs worden ook wel eens gezien als lastige wezens met een eigen doel, maar geloof me: ook wij doen ons werk in het belang van de organisatie.

En in de grote boze buitenwereld …


... kon je via je Apple Watch worden afgeluisterd.

... luisteren Google-medewerkers soms naar wat je tegen je slimme luidspreker zegt.

... liet een Mac-programma voor videoconferencing hackers via je webcam meekijken.

... heeft deze ransomware het gemunt op NAS-systemen van een specifiek merk. Meteen even gecheckt: voor mijn eigen NAS is een virusscanner beschikbaar.

... kan ook een vrijwilligersorganisatie zich goed voorbereiden op een ransomeware-aanval.

... dankt Microsoft langzaam wachtwoorden af als authenticatiemiddel.

... moet je niet zomaar alles geloven wat je online leest, bijvoorbeeld over gehackte smart-tv’s.

... heeft de Amerikaanse kustwacht ‘cybersecurity best practices’ voor de commerciële scheepvaart gedeeld. Dan denk je: wat goed van ze! Maar de tips zijn wel heel erg basic en totaal niet toegespitst op de scheepvaart.

... vertelt deze informatiebeveiliger en CEO wat CEO’s moeten doen aan cybersecurity.

... legt dit stappenplan uit wat je moet doen als je account gehackt is.

... kun je in Rotterdam naar een tentoonstelling over malware.

... krijgt British Airways een vette AVG-boete.

... wist een onderzoeksjournalist te achterhalen wie er achter de Gandcrab ransomware-as-a-service zit. Dat is dezelfde persoon die onlangs met pensioen ging omdat hij zijn schaapjes op het droge heeft.

... betaal je gratis wifi in hotels met je veiligheid.

... waren het deze keer toch niet de Chinezen.

... kan een wachtwoordresetfunctie een handige Achilleshiel vormen.



vrijdag 23 februari 2018

De directeur


Het boegbeeld zit aan de voorkant van het schip, is het eerste wat je ervan ziet. En is dus gezichtsbepalend, want vaak telt de eerste indruk. De Vikingen gebruikten boegbeelden als bescherming tegen zeemonsters, en verder belichaamden zij de geest van het schip – wat dat ook moge zijn.

De directeur is het boegbeeld van elke organisatie. Hij is er niet alleen voor de sier, maar vooral om de organisatie te beschermen en te vertegenwoordigen – een soort belichaming van de geest van de organisatie, zou je kunnen zeggen. Verder bepaalt de directeur – anders  dan het boegbeeld van een schip – ook de koers. In kleine organisaties staat hij zelf letterlijk aan het roer, terwijl de directeur van een grote organisatie op diverse managers en medewerkers kan leunen en steunen die hem helpen om de koers uit te stippelen en het doel te bereiken (al gaat het in veel (de meeste?) organisaties meer om de reis dan om het bereiken van een einddoel).

Stel nou, je hebt een grote organisatie met een eigenzinnige, intimiderende directeur. De managers en medewerkers die worden betaald om aan de koers te werken staan vanwege die eerste eigenschap min of meer buitenspel en vanwege de tweede durven zij nauwelijks tegen de directeur in te gaan.

Stel nou, die eigenzinnigheid gaat zo ver dat de directeur wetenschappelijk bewezen feiten domweg niet gelooft en algemeen gebruikelijke werkwijzen – best practices – negeert, bijvoorbeeld omdat hij ze lastig vindt. In mijn vakgebied zou je dan kunnen denken aan risicoanalyses die je helpen om te bepalen aan welke dreigingen je de meeste aandacht moet schenken. Als die directeur niet naar zijn experts luistert, maar met zijn onderbuik regeert, dan kunnen daardoor de beschikbaarheid, integriteit en vertrouwelijkheid van je gegevens en processen in gevaar komen. Want hij heeft dan bijvoorbeeld een extra bewaker bij de poort neergezet in plaats van de broodnodige virusscanner te laten installeren.

Stel dat er zo’n grimmige sfeer in de organisatie ontstaat dat zo af en toe ­– maar wel steeds vaker – een medewerker een andere afdeling oploopt en lukraak klappen gaat uitdelen. Alle ogen zijn gericht op de directeur, hij moet met een oplossing komen, dit kán zo niet langer. In plaats van dat hij ervoor zorgt dat de sfeer verbetert of dat er desnoods verplichte cursussen agressiebeheersing komen, rust hij de teammanagers uit met een knuppel. In de tijd dat de eigenlijke bewakers nodig hebben om te reageren op een amokmelding, kan die teammanager de situatie alvast weggeknuppeld hebben, zo denkt de directeur. Gemakshalve gaat hij ervan uit dat zo’n knuppeldrager altijd de juiste persoon weet te raken en zélf niet door het lint gaat.

Zo’n directeur is dan ook nog eens een bullebak, die zijn ondergeschikten kleineert, schoffeert en beledigt, liefst publiekelijk. Waarbij ‘publiekelijk’ zich niet beperkt tot het eigen bedrijf; ook ver daarbuiten staat hij bekend om zijn niemand ontziende stijl. Het lijkt ver gezocht, maar toch is dat gedrag – naast het menselijk leed dat het veroorzaakt – óók een bedreiging voor de informatiebeveiliging van de organisatie. Op enig moment breekt er iets bij een medewerker en wil hij wraak nemen. Als de organisatie waarin hij werkt toevallig een ICT-afdeling is en die medewerker is een beheerder, dan kan hij flink brokken maken. We noemen dit dan ‘rancuneuze medewerker’.

Het boegbeeld moest de Vikingen tegen zeemonsters beschermen, maar wat als het boegbeeld zélf het monster is? Je hebt dan iemand in een machtige positie die de organisatie te gronde kan richten, of – om het weer wat dichter bij mijn wereld te brengen – die de informatiebeveiliging ernstige schade kan toebrengen. Op den duur is dat funest voor iedere organisatie, maar ach, tegen die tijd is de directeur alweer vertrokken. De raad van bestuur zou voortijdig kunnen ingrijpen, maar die wordt misschien wel meegezogen in het tomeloze enthousiasme – als dat de juiste term is – van de directeur en zien ze in hem een visionair, of ze zijn gewoon bang voor hem en staan als verlamd toe te kijken.

Gelukkig heb ik niet zo’n directeur. Verre van dat. Helaas weet ik wel een land dat zo’n ‘directeur’ heeft en dan is informatiebeveiliging opeens niet meer het belangrijkste onderwerp.

En in de grote boze buitenwereld …


... durven beveiligingsonderzoekers en -reporters straks misschien niets meer te publiceren omdat ze bang moeten zijn dat ze voor de rechter worden gesleept.

... kan de veiligheid in gevaar komen als coinmining plaatsvindt op een ICT-omgeving die aan de fysieke wereld is gelinkt, bijvoorbeeld voor procesbesturing.

... levert mining veel geld op.

... is het soms ook best gemakkelijk om je te beschermen tegen coinmining.

... interfereerde de apparatuur van een miner in New York met het mobiele netwerk van T-mobile.

... heeft de Fraudehelpdesk een nieuwe e-mailwijzer gepubliceerd waarmee je kunt nagaan of een mailtje echt of nep is. Ik vind die wijzer op een paar punten wat kort door de bocht: alleen op basis van een ontbrekende persoonlijke aanhef concluderen dat het waarschijnlijk nep is klopt vaak maar zeker niet altijd. En lang niet alle bedrijven verzenden mail vanuit hun eigen domein, bijvoorbeeld omdat ze dat werk uitbesteed hebben.

 ... bespreekt dit artikel enkele VPN’s voor Android.

... slaat het Starbucks-effect toe in de informatiebeveiliging.

... krijgen Mac-gebruiker niet zo vaak te maken met malware, maar is het toch jammer dat een oude keylogger door slechts één virusscanner werd gedetecteerd.

... moest een overheidsinstelling in Colorado ruim tweeduizend pc’s uitzetten vanwege een ransomwarebesmetting.

... is in Almere iemand aangehouden omdat hij de cloudopslag van tientallen mensen had gehackt.

... doet malware steeds vaker moeite om betrouwbaar over te komen.

... wordt legitieme software steeds vaker gebruikt als vehikel om een aanval uit te voeren.

... is gewoon “nee” zeggen geen goede manier om in control te blijven.