Kerstmis is voor mij traditioneel de tijd van de ‘grote cadeaus’. Dat was vroeger thuis in Limburg al zo, waar de mensen in groten getale meeliften met het Weihnachten van de oosterburen en Sinterklaas een ondergeschikte rol heeft. Dat is nu in mijn gezin nog steeds zo, want mijn vrouw komt uit dezelfde contreien als ik en de kinderen weten niet beter. Misschien zijn jullie ook nog cadeaus aan het inslaan (opschieten!). Voor het geval er een smartphone op iemands verlanglijstje staat, heb ik hier wat tips.
Een poos geleden schreef ik dat mijn eigen telefoon aan vervanging toe
was, omdat hij geen updates meer kreeg. Ik stond voor een dilemma: ga ik een
toestel, dat nog prima werkt, wegdoen, of neem ik nog een tijdje voor lief dat
zo’n belangrijk stuk gereedschap geen beveiligingsupdates meer krijgt? Het
dilemma had twee oorzaken: enerzijds waren daar de fabrikanten van
Android-toestellen, die de meeste toestellen slechts twee jaar ondersteuning
bieden (vanaf de introductiedatum, niet vanaf jouw aankoopdatum!), anderzijds voel
ik weerstand tegen het vervangen van spullen die nog goed werken én nog
voldoende bij de tijd zijn (dat laatste hoort er wel echt bij; ik ben niet zo
conservatief als onze premier, die pas onlangs zijn oude tv heeft vervangen
door een plat toestel).
Als je een smartphone wilt die lang meegaat, dan heb je drie opties*:
een iPhone, een flagship van een
Android-fabrikant en toestellen die op Android One draaien. Laat me, omwille
van de overzichtelijkheid, de wereld eerst in twee kampen verdelen, omdat het
daar toch voor vrijwel iedereen mee begint: iOS en Android. iOS, het
besturingssysteem voor iPhones, krijgt duidelijk het langst ondersteuning.
Zelfs bepaalde toestellen uit 2015 worden nog voorzien van iOS 14, de meest
recente versie. We hebben het dan niet alleen over beveiligingsupdates, maar
over volledige updates van het besturingssysteem; je krijgt er dus ook nieuwe
functionaliteit bij. Kost een paar centen, maar dan heb je ook wat.
De Androidwereld is een stuk minder toekomstbestendig, zoals ik al zei.
Koop je vandaag een toestel dat in 2019 is geïntroduceerd, dan houden de
beveiligingsupdates in de meeste gevallen in de loop van volgend jaar al op. In
de tussentijd krijg je (hopelijk) één keer een update van je besturingssysteem.
Je toestel blijft het nog gewoon doen hoor, maar fouten in Android, die van
invloed zijn op de beveiliging van je toestel, worden niet meer hersteld. Ja,
dat is inderdaad waar beveiligingsupdates om draaien: het herstellen van fouten.
Het is dus niet zo dat stoute hackers iets hebben gedaan waardoor je toestel
kwetsbaar wordt, nee – het is de fabrikant van Android die steken heeft laten
vallen, die op enig moment aan het licht komen en hersteld moeten worden.
Gebeurt dat niet, dan komen die stoute hackers wél om de hoek kijken, want dan
gaan ze mogelijk misbruik maken van zo’n kwetsbaarheid. Dat is op smartphones (inclusief
iPhones) niet anders dan op andere computers.
Wil je een Android-smartphone die langer dan twee jaar meegaat, dan kom
je uit bij de beste – en dus duurste – modellen, de zogenaamde flagships. Die gaan dan bijvoorbeeld maar
liefst drie Android-generaties mee (je krijgt na aankoop twee keer een
volledige update). De ‘levensduur’ verschilt overigens per fabrikant en daarbinnen
per type toestel, pin me dus niet vast op het genoemde aantal jaren. Steeds
meer fabrikanten beloven om steeds meer toestellen steeds langer te blijven
ondersteunen, waarbij de kwaliteit van de informatieverstrekking overigens nog wel
van fabrikant tot fabrikant verschilt. En o ja, dan is er ook nog grijze
import. Als de webshop jouw toestel uit een ander Europees land heeft gehaald
omdat het daar goedkoper is of hier niet door de fabrikant op de markt wordt
gebracht, dan maakt dat het ook lastig om uit te zoeken hoe lang dat toestel
updates krijgt (vooral bij fabrikanten waarbij je eerst op land en dan pas op
toestel moet zoeken). Grijze import herken je vaak aan de afwezigheid van
Nederlandse tekst in het handleidinkje dat in de doos zit.
En dan is er nog Android One. Een verwarrende naam, want One heeft niets te maken met de versie
van het besturingssysteem. Het is de aanduiding voor een kale Android-versie,
waar toestelfabrikanten niet nog een eigen schil (skin) omheen bouwen en die niet wordt vergezeld door allerlei apps
die je meestal toch maar in de weg zitten. Omdat Android One zo dicht mogelijk
tegen de originele Android van Google aan blijft zitten, kunnen beveiligingsupdates
snel nadat Google ze uitbrengt naar jouw telefoon komen, en ook net zo vaak. En
je krijgt ze minimaal drie jaar, zo luidt de belofte. Persoonlijk verkies ik
Android boven iOS, en dan vind ik in Android One een mooie aanwinst voor
levensduur en beveiliging.
* Ik weet dat er nog allerlei alternatieve
Android-versies bestaan, maar die heb ik hier buiten beschouwing gelaten.
De komende twee weken
verschijnt er geen Security (b)log.
En in de grote boze buitenwereld …
- moeten bedrijven, die in Duitsland willen meebouwen aan het 5G-netwerk en andere kritieke infrastructuur, garanderen dat hun spullen niet kunnen worden gebruikt voor sabotage-, spionage- of terroristische doeleinden.
- werd het beveiligingsnieuws deze week gedomineerd door een kwetsbaarheid die actief wordt uitgebuit en grote, wereldwijde impact heeft. Iets met een backdoor.
- kun je natuurlijk ook de Amerikaanse atoomwapenbeheerder hacken.
- acht het Openbaar Ministerie bewezen dat een Nederlander het Twitter-account van Donald Trump heeft gehackt. Het Witte Huis en Twitter ontkennen. Ondertussen staat het nieuws wel in de Washington Post, de Guardian en andere Engelstalige media.
- heeft de EU een nieuwe cyberbeveiligingsstrategie.
- heeft de EU ook het dreigingenlandschap voor kunstmatige intelligentie in kaart gebracht.
- hebben apps van Apple voortaan een privacy-label.
- dekken die nieuwe privacy-labels voor Apple-apps zich wel juridisch in.
- vergroot Europol zijn mogelijkheden om gegevens van criminelen te ontsleutelen.
- bellen ransomwarecriminelen hun slachtoffers tegenwoordig op.
- raakte een Gelders bedrijf miljoenen kwijt door phishing. De criminelen en een deel van de buit konden echter in Indonesië worden achterhaald.
- stort de MIVD zich vol op cyberspionage.
- komen er maatregelen tegen telefoonspoofing en smishing.
