Posts tonen met het label alert_online. Alle posts tonen
Posts tonen met het label alert_online. Alle posts tonen

vrijdag 1 oktober 2021

Twee stappen terug



“Beste beheerders, het wachtwoord van ons testaccount AABBCC01 is verlopen. Kunnen jullie dat resetten naar AABBCC00? Of blijft het wachtwoord gelijk aan de user-id?” Dit is een bijna letterlijke weergave van een mailtje van een testteam aan een beheerteam. Er wordt gevraagd om een nieuw wachtwoord, dat op één positie afwijkt van de user-id. Of daar zelfs gelijk aan is.

Ik kom daar zo op terug. Maar eerst dit. Oktober is traditioneel de cybersecuritymaand. Een maand, waarin wereldwijd extra aandacht wordt gevraagd voor de gevaren waarmee je te maken krijgt zodra je een voet op het internet zet. Voor veel mensen ligt dat tijdstip tegenwoordig onmiddellijk na hun geboorte, wanneer de trotse ouders de nieuwe wereldburger online zetten en daarmee zijn eerste persoonsgegevens lekken: naam, geboortedatum, foto. Het woonadres is voor een beetje googelaar gemakkelijk erbij te vinden. Ik ken – nog – geen gevallen waarbij de gegevens van baby’s misbruikt zijn, waarschijnlijk omdat bij hen niks te halen valt. Wat ik ermee wil aangeven is dat digitale presentie tegenwoordig zowat onvermijdelijk is en vaak buiten het medeweten en al helemaal zonder goedkeuring van de betrokkene plaatsvindt.

In Nederland vieren we de cybersecuritymaand met de campagne Alert Online (een initiatief van het ministerie van Economische Zaken en Klimaat). Deze korte naam geeft precies weer waar het om gaat: dat je alert bent als je online gaat. Want de tragiek van die geweldige uitvinding, het internet, is dat het een afspiegeling is geworden van het echte leven, compleet met pestkoppen, criminelen, spionnen en idioten. Om dit onder de aandacht te brengen én om de weerbaarheid te vergroten, organiseren tal van organisaties activiteiten. Die zijn voor een deel gericht op de eigen medewerkers, maar er zijn ook tal van activiteiten voor een breder publiek (vaak is deelname kosteloos, maar niet altijd).

Toen ik dat mailtje uit de eerste alinea onder ogen kreeg, verzuchtte ik: “Wat hebben we aan al die mooie awareness-programma’s en -activiteiten, als het al helemaal aan de basis misgaat? Jongens, we moeten een flinke stap terugdoen, want we zijn mensen kwijtgeraakt terwijl we dachten dat we flink aan het opstomen waren!” Want er is van alles mis met dat mailtje. Het begint ermee dat de aanvrager zijn wachtwoord niet zelf wijzigt, maar dat aan een beheerder overlaat, waardoor de geheimhouding wordt doorbroken. En de meest mensen beseffen tegenwoordig dat een wachtwoord, dat (bijna) gelijk is aan het user-id, niet in aanmerking komt voor de kwalificatie ‘sterk’. Oké, het gaat hierbij slechts om een account in een testomgeving, maar het op peil houden van een zekere basishygiëne is overál belangrijk. Net zoals ik ervan overtuigd ben dat veilig gedrag thuis uitstraalt op hoe je je in je werk gedraagt, zo bang ben ik dat onveilig gedrag in de ene omgeving meegenomen wordt naar een andere.

In de Luxemburgse stad Echternach vindt ieder jaar een processie plaats om Sint Willibrordus te herdenken. Tot 1947 werden in deze optocht steeds drie stappen vooruit gezet, gevolgd door twee stappen achteruit. Daar hebben we de uitdrukking “processie van Echternach” aan overgehouden voor zaken die moeizaam voortgang boeken doordat er steeds weer een stap terug moet worden gezet. Het lijkt er nu op dat we met beveiligingsbewustzijn op het punt zijn beland dat we een flinke stap terug moeten doen om de mensen, die we onderweg zijn kwijtgeraakt, weer aan boord te krijgen. En zo’n mailtje herinnert ons ook eraan dat we, terwijl we toch echt wel vooruitgang boeken, regelmatig in de achteruitkijkspiegel moeten kijken om te zien of iedereen ons kan bijbenen.

Op slechts 1 enkele dag in het jaar vieren we Moederdag, terwijl verreweg de meeste moeders het verdienen om vaker in het zonnetje te worden gezet. Het thema informatiebeveiliging komt er met een hele maand aandacht al wat beter van af. Moeders verdienen meer aandacht, digitale veiligheid vereist het zelfs. Deze twee kwamen onlangs op een onverwachte plek samen. De Amerikaanse informatiebeveiliger Micah Lee onderzocht een lijst van twaalfduizend wachtwoorden. Daarin kwam maar liefst zeven keer ‘Jemoeder1’ voor (‘je moeder’ is een populaire uitdrukking onder tieners).


En in de grote boze buitenwereld …

 

vrijdag 5 oktober 2018

Allemaal sterke schakels


“Je wilt tijdens de pauze van een bijeenkomst in een conferentiecentrum je e-mails beantwoorden. Maak je gebruik van hun openbare wifi-netwerk?” Dit staat op één van de kaartjes van het spel Allemaal Veilig Digitaal dat we gelanceerd hebben in het kader van de gelijknamige awareness-campagne. Awareness? Je hoort informatiebeveiligers wel vaker praten over wat we in goed Nederlands bewustwording (eigenlijk: bewustzijn) noemen, nietwaar? Ik heb het op deze plek al eens eerder gezegd: zolang de techniek niet in staat is om ons volledig te beschermen tegen alle kwade cyberinvloeden, zijn wij – de gebruikers – tegen wil en dank een belangrijke schakel in de keten. Dat is de reden waarom we van tijd tot tijd een awareness-campagne voeren en we ons liefst permanent tot de gebruiker richten (al is het maar met een wekelijkse blog).

Het doel van het spel, dat overigens slechts één van de onderdelen van de campagne vormt, is dat medewerkers met elkaar in gesprek gaan. Er zijn geen goede en foute antwoorden. Neem nou het voorbeeld uit de openingszin. Als je zegt: “Nee, ik maak geen gebruik van openbare wifi-netwerken”, dan is dat een prima uitgangspunt. Als je namelijk geen maatregelen treft, dan kunnen “ze” alles zien wat je doet – sites die je bezoekt, je e-mail enzovoorts.

Met onze zakelijke laptops kun je echter wél veilig gebruikmaken van openbare wifi-netwerken. De verbinding naar kantoor – en daarmee ook je internetverbinding – is namelijk goed beveiligd. Door versleuteling van alles wat over de lijn gaat, kan niemand je afluisteren. Voor mobiele apparaten (smartphones en tablets) geldt deze bescherming alleen voor de door de door de werkgever verstrekte apps, omdat die onder ons mobile device management vallen.

Tegenwoordig mag je bij ons ook gebruikmaken van een hotspot op je smartphone om een verbinding voor je laptop te maken. Daarmee heb je altijd je eigen wifi-netwerk op zak. Zodra de laptop verbonden is met je hotspot, maak je gebruik van de veilige mobiele dataverbinding van je telefoon. Deze werkwijze geniet (om technische redenen) vooral de voorkeur boven openbare netwerken die met een captive portal werken. Je herkent zo’n netwerk eraan dat je via een webpagina moet inloggen of op z’n minst akkoord moet geven, zoals in de trein of in hotels.

Onze organisatie beschikt over nogal wat gevoelige gegevens. Met de komst van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) moeten we aan nóg strengere regels voldoen. Die wetgeving is best ingewikkeld – ik volg momenteel een privacy-cursus die over acht middagen is uitgesmeerd en daarnaast nog de nodige uren aan huiswerk vergt. Maar zoals bij zoveel wetten is er een eenvoudig hulpmiddel: je gezond verstand. De meeste mensen in onze samenleving hebben een aardige antenne voor wat wel en niet goed is. Bij sommige mensen moet je die antenne wel eerst uitschuiven, en dat is precies wat we doen als we met awareness bezig zijn. Soms moet de antenne ook nog wat beter gericht worden. Zo wordt met name de AVG nog wel eens onterecht gebruikt als argument om bepaalde dingen niet te doen, terwijl de wet je in werkelijkheid geen strobreed in de weg legt of hooguit bepaalde voorwaarden stelt.

Vanwege al die uitgeschoven en gelijkgerichte antennes durven we de wat tegendraadse stelling aan dat de mens een sterke schakel is in de cybersecurityketen. We máken de mens een sterke schakel. Dat dit werkt, merk ik bijvoorbeeld op het terrein van phishing. Collega’s zijn keurig achterdochtig en vragen, soms nog wat aarzelend: “Dit mailtje, dat klopt toch niet hè?” En dan is het helemaal niet erg als daar ook eens een keer een mailtje bij zit waarmee niets mis is. Ook daar leer je van.

Soms roest een ketting een beetje. We blijven dan vasthangen in oude gewoontes. Zo was het tijdens de opkomst van het thuiswerken gebruikelijk om dat met je eigen computer te doen. En ja, dan mailde je ook wel eens wat bestanden naar en van je privéadres. Dat doen we nu dus niet meer. Iedereen heeft een laptop en als je een dag thuis wilt werken, dan neem je die mee. Door die laptop is er geen noodzaak meer om bestanden te mailen en je privécomputer te gebruiken. Zodra je je dat realiseert, ben je weer een sterke schakel.

Zie de site van Alert Online (https://www.alertonline.nl) voor meer informatie over de campagne.

En in de grote boze buitenwereld …


... zal je niet ontgaan zijn dat de MIVD een stel Russen heeft betrapt op digitale spionage.

... heeft een onderzoeker een verbeterde aanval op WPA2, de meestgebruikte wifi-beveiliging, ontwikkeld. Mogelijk wilden de Russen ook gebruik maken van zwaktes in WPA2.

... zijn de Russen ook actief geweest in België.

... heet phishing-via-de-telefoon ook wel vishing (met de v van voice) en soms is dat volledig geautomatiseerd.

... maakt Facebook misbruik van gegevens die gebruikers voor beveiligingsdoeleinden hebben gegeven.

... is Facebook daarnaast ook nog gehackt. Ook het “ inloggen met Facebook” wordt daardoor geraakt.

... moet je het wachtwoord van je telefoon of laptop aan de grens afstaan aan de Nieuw-Zeelandse douane (als ze gegronde redenen hebben om je apparaten te onderzoeken). Niet meewerken kan je zo’n 2800 euro kosten, en ze nemen je toestel in beslag.

... zit er een foutje in het programma dat bedrijven gebruiken om Apple-apparatuur uit te rollen.

... pleit de minister van Justitie en Veiligheid voor het beter beveiligen van je digitale voordeur.

... roept de staatssecretaris van Economische Zaken informatiebeveiligers op om eens wat vaker door de bril van de gewone gebruiker te kijken.

... zijn in Nederland duizenden onveilige IoT-apparaten actief. Dat is trouwens niet vreemd, want er bestaan amper veilige IoT-devices.

... is deze tv een mooi voorbeeld van zo’n onveilig IoT-apparaat. En dan heb je in dit geval nog het geluk dat er een patch komt.

... moet je toch nog eens even overdenken of je die goedkope Chinese smartphone echt wilt hebben.


donderdag 5 oktober 2017

Alert Online

Oktober is, naast een paar andere dingen, de internationale beveiligingsbewustwordingsmaand. In Amerika heet dat National Cybersecurity Awareness Month, in Europees verband noemen we het European Cyber Security Month. Maar de kans is groot dat de burger daar alleen iets van merkt als hij iemand op Twitter volgt die berichten over deze initiatieven retweet. Nou vooruit, Google verwees er afgelopen maandag naar met een regeltje onder het zoekvenster. Veel meer communicatie naar het brede publiek heb ik nog niet gezien.

Dichter bij huis zitten we nu halverwege de twee weken durende, jaarlijks terugkerende nationale campagne Alert Online. Net als de internationale initiatieven heeft ook Alert Online tot doel om de bevolking beter bewust te maken van de gevaren die op de loer liggen zodra we online gaan, en ons te leren hoe we daarmee moeten omgaan. Veel bedrijven doen hieraan mee door bijvoorbeeld sessies voor hun personeel te organiseren. Anderen zetten zelfs de deuren open voor andere belangstellenden.

Onze organisatie doet bij mijn weten voor het eerst in zijn volle omvang mee aan Alert Online. Er is een campagnesite opgezet, de hoogste baas en een andere collega zijn geïnterviewd, in de gebouwen hangen (bescheiden) posters en er worden artikelen gepubliceerd. En er wordt dankbaar gebruik gemaakt van materiaal van een awarenesscampagne van een paar jaar geleden. We hebben een teampje in stelling gebracht om te reageren op reacties op de publicaties. De eerste paar dagen zat de dienstdoende reagent met z’n armen over elkaar – figuurlijk dan, want het gewone werk ging natuurlijk door. Maar na een paar dagen sijpelen er toch wel wat reacties, commentaren en vragen binnnen.

Zo blijkt er nog veel onduidelijkheid te zijn omtrent het gebruik van open wifi-netwerken. “Open” betekent: voor iedereen toegankelijk en niet beveiligd. Als je geen verdere maatregelen neemt, dan moet je goed nadenken bij het gebruik van zo’n netwerk: een beetje internetten kan geen kwaad, maar mailen, facebooken en bankieren – kortom, activiteiten waarbij je digitale identiteit en je persoonlijke of zakelijke gegevens in het geding zijn – zou ik maar achterwege laten. Je weet domweg niet wie er met je meekijkt. Dat wifi-netwerk met de naam van dat gezellige café waarin je zit, ís dat netwerk wel van dat café? Of is het van die persoon daar in het hoekje, die probeert zoveel mogelijk mensen naar zijn netwerk te lokken en hun apparaten allerlei informatie te ontfutselen?

Maar je kunt ook maatregelen treffen. Veel organisaties maken gebruik van VPN-technolgie: Virtual Private Network. Een VPN is een tunnel door een onveilige netwerk, waar niemand in kan komen behalve jijzelf en de server waarmee je verbonden wilt zijn, bijvoorbeeld in je bedrijfsnetwerk. Die beveiliging wordt gerealiseerd met behulp van versleuteling: een aanvaller ziet wel iets langskomen, maar hij kan het niet lezen. Dat betekent dat je op die manier gerust gebruik kunt maken van onveilige netwerken. Informeer ernaar bij je ICT-afdeling!

In een interne poll geeft 47% van de respondenten aan dat ze software-updates direct installeren, en nog eens 44% installeert ze op een geschikt moment (n=739; de poll loopt nog). De meeste collega’s doen dus wat van hen wordt verwacht, of ze weten op z’n minst wat ze ‘eigenlijk’ zouden moeten doen. Die poll heeft wat vragen opgeleverd, onder andere: waarom gebeurt dat niet automatisch? Welnu, op veel door de werkgever verstrekte computers worden nieuwe versies en beveiligingspatches inderdaad automatisch geïnstalleerd, of je krijgt ze aangeboden met hooguit een beperkte periode waarin je de installatie ervan kunt uitstellen omdat het nu echt niet uitkomt. Privé- en mobiele apparaten kun je zo instellen dat je er nauwelijks nog omkijken naar hebt. Alleen voor grote updates die het apparaat tijdelijk onbeschikbaar maken, zoals een nieuwe Android- of iOS-versie, vraagt je toestel dan nog om toestemming.

Iemand anders zei: ik heb daar allemaal geen verstand van en durf daardoor helemaal niets te doen, want ik ben bang voor virussen en criminelen. Ik kan me daar wel iets bij voorstellen, want ik zie ze wel vaker, mensen die je een schermpje of mailtje tonen met de vraag: is dat echt of nep? Het is moeilijk om daar ongezien een algemeen antwoord op te geven. Als je Android-toestel iets roept over een virus, komt dat dan uit de virusscanner of is het reclame? Héb je überhaupt een virusscanner op dat apparaat? (Doen!) Ik houd als vuistregel aan dat er iets niet deugt als in app A wordt geroepen dat er iets met app B moet gebeuren. Twijfel je? Zoek dan een collega, vriend of familielid die weet wat hij/zij doet. En als het zakelijk is bel je natuurlijk je helpdesk.

En in de grote boze buitenwereld …


... vind je hier de officiële campagnesite van Alert online.

... is dit de vijfde Europese cybersecuritymaand.

... hebben vooral kleine bedrijven last van nonchalante medewerkers.

... dragen kinderen ook niet bepaald bij aan de veiligheid in cyberspace.

... doet Nederland het uiteindelijk toch niet slecht met de bescherming van persoonsgegevens.

... wordt blockchain-technologie misschien wel een effectief wapen tegen DDoS-aanvallen.

... maakte Yahoo vorig jaar bekend dat bij een hack in 2013 gegevens van een milard klanten waren buitgemaakt. Nu blijkt dat de gegevens van alle drie miljard klanten gelekt zijn.

... heeft de ANWB de gegevens van slechts 95.000 klanten gelekt.

... kan de cloud uitgezet worden met een wolkje brandblusmiddel.

... legt deze korte animatie uit hoe het anti-spam-mechanisme DMARC werkt.

... zijn ook keyboard-apps niet te vertrouwen als het om het verzamelen van data gaat.

... hebben medewerkers van de Belastingdienst geen gegevens gedeeld met derden (en niet alle reageerders geloven dat).

... is een afwijking van gangbaar taalgebruik of het (niet) gebruiken van smileys/emoji’s een signaal dat een e-mail wel eens vals zou kunnen zijn.

... zoekt de overheid een alternatief voor DigiD.