Posts tonen met het label iso27001. Alle posts tonen
Posts tonen met het label iso27001. Alle posts tonen

donderdag 30 november 2017

Normen

Vroeger – laten we zeggen een jaar of tien geleden – wisten we wel op gevoel wat goed en fout was. Welke maatregelen je moest treffen om van fout naar goed te gaan kon je ook wel bedenken, of je liet dat over aan de techneuten. O ja, dit gaat over goed en fout in de ICT.

Toen betraden we het tijdperk van de normatiek. Normensets bestaan natuurlijk al veel langer, maar we deden er niet per se iets mee. Maar op enig moment riep er iemand: “We moeten ISO27001 doen!” Nou is dat hele ISO-verhaal niet een kwestie van alleen maar een lijstje met maatregelen waar je aan moet voldoen. Was het dat maar. Nee, de ISO27001 vertelt je hoe je een Information Security Management System (ISMS) moet optuigen. Ha, nee, fout! Er staat alleen in waar je ISMS aan moet voldoen. Het eindpunt is dus beschreven, de weg erheen niet (daar is weer een andere standaard voor, de 27003). Om toch te voldoen aan de honger naar lijstjes bevat de 27001 een bijlage, genaamd A. Of voluit: Bijlage A (normatief) Referentiebeheersdoelstellingen en -maatregelen. Dan denk je dat daar de maatregelen in staan die je moet treffen om aan de normen te voldoen. Fout! Er zit namelijk een heel rare vertaalkronkel in de Nederlandse versie van de ISO27001. Wat daar een beheersmaatregel heet, dat noemen we in normaal Nederlands een norm. Voor de échte maatregelen – wat moet ik doen om aan de norm te voldoen? – moet je in de ISO27002 zijn. En wat jij en ik in het dagelijks leven een maatregel noemen, dat heet daar een implementatierichtlijn. Terwijl ‘richtlijn’ volgens mijn taalgevoel meer op ‘norm’ lijkt dan op ‘maatregel’. Als je mij over normen hoort praten, dan bedoel ik die dingen die in de ISO-wereld beheersmaatregelen worden genoemd: de regels waaraan je moet voldoen. En als ik maatregelen tref, dan volg ik misschien een ISO-implementatierichtlijn, maar misschien ook niet, want je bent niet verplicht om het zó te doen. De ISO27002 is een best practices­-document.

Je moet dus eerst maar eens zien te begrijpen hoe die verschillende documenten georganiseerd zijn en hoe ze in elkaar grijpen. De ISO27k-serie bevat trouwens nog veel meer documenten – een kleine veertig in totaal. Vervolgens moet je de taal nog doorgronden. Soms pak ik de Engelse versie erbij omdat ik niet goed snap wat men eigenlijk wil. Zo heten die beheersmaatregelen en implementatierichtlijnen in het Engels respectievelijk controls en implementation guidances en dan snap ik ‘m weer. Maar ook inhoudelijk, in een willekeurig stukje tekst, brengt de Engelse versie vaak uitkomst.

De hoofdtekst van de ISO27001 gaat over inrichting – over de organisatie, leiderschap planning, verbetering; over dat soort onderwerpen. Vaak gebezigde uitdrukkingen zijn “de directie moet …”, de “organisatie moet …” en “medewerkers moeten …”. Als je deze moetjes allemaal op orde hebt, dan heb je kennelijk een werkend ISMS. Dan heb je ook een werkende Deming-circle, al zul je de ISO-mensen niet horen over plan-do-check-act (althans, niet in de huidige versie; in de 2005-versie stond het bekende PDCA-plaatje nog gewoon in hoofdstuk 0). Dat kun je allemaal op organisatieniveau inrichten.

Bijlage A – dan wel de ISO27002 – is een heel ander verhaal. Het begin valt nog wel mee, dat gaat over normen die voor de organisatie als geheel gelden. Daar staat bijvoorbeeld dat je beveiligingsbeleid moet hebben, dat je informatiebeveiliging moet organiseren en dat het personeel moet begrijpen waar het mee bezig is. Maar vanaf pagina 28 red je het niet meer op het niveau van de organisatie, dan zul je echt bij teams langs moeten. Het gaat dan bijvoorbeeld over eigenaarschap van bedrijfsmiddelen, over fysieke media, over autorisatiebeheer en zelfs over heel persoonlijke zaken als eisen aan de kwaliteit en geheimhouding van wachtwoorden. Ik ga niet alle onderwerpen opnoemen, maar zoveel is duidelijk: je moet de boer op met bijlage A.

De vraag is dan: wanneer ben je klaar? Is het voldoende als iedere norm érgens geïmplementeerd is, zodat op iedere rij in je spreadsheet minimaal één vinkje staat? Dat klinkt verleidelijk, maar helaas. Je moet natuurlijk op álle plaatsen waar een norm relevant is eraan voldoen. Anders is het bij wijze van spreken voldoende als één medewerker een sterk wachtwoord heeft en mag de rest gewoon ‘welkom01’ blijven gebruiken. De implementatie van bijlage A is dus nogal een klus, waar je de hele organisatie bij nodig hebt. Al die partijen willen daar wel iets voor terugzien. Gelukkig krijgen ze dat ook. Ook voordat iemand bij ze langskwam met een ISO-lijstje waren ze al verantwoordelijk voor de beveiliging van hun toko. Door dat aan de hand van formele normatiek te doen, wordt het beter zichtbaar en aantoonbaar gemaakt. “Ben jij in control voor wat betreft beveiliging?” “Ja, kijk maar.”

We weten nog steeds op gevoel wat goed en fout is. Het verschil met vroeger is dat het gevoel nu kan worden onderbouwd met teksten waar slimme mensen lang aan hebben gesleuteld. Nu nog graag een betere vertaling.

En in de grote boze buitenwereld …


... bevat Mac OS X een ernstige, best wel domme kwetsbaarheid: je kunt inloggen zonder wachtwoord.

... gaat Apple naar aanleiding van dit akkefietje het ontwikkelproces onder de loep nemen.

... heeft het oplossen van een vertrouwelijkheidsincident een beschikbaarheidsincident veroorzaakt.

... heeft Trend Micro onderzocht in welke mate tien Europese hoofdsteden hun cyber assets blootgeven. Amsterdam krijgt een slecht rapport.

... is er alweer een nieuwe masker-aanval op Apple’s Face ID.

... kunnen we maar beter niet alles ‘geavanceerd’ noemen maar het simpel houden.

... moeten ook kleine bedrijven investeren in cybersecurity.

... verwacht je toch dat de NSA en het Amerikaanse leger hun gegevens beter beveiligen.

... leg je je autosleutels thuis het beste in een metalen kistje.

... horen mensen niet graag hoe slecht ze het doen. Honing smeren werkt beter.

... wil CDA-leider Buma een internetpolitie, ook al noemt hij het zelf niet zo.

... kun je in deze tijd van het jaar maar beter dubbel oppassen bij het internetshoppen.

... maakt een crimineel ook wel eens een fout.

... kan jouw werkgever je niet aansprakelijk stellen voor datalekken.




vrijdag 21 juli 2017

Check

Onderbroeken: check. Tandenborstels: check. Telefoonladers: check. Vakantietijd is voor ons de tijd van de checklist. We zijn bang dat we anders iets vergeten mee te nemen dat we in den vreemde nodig hebben of dat op z’n minst erg handig is om te hebben. We hebben dus een lange lijst en die groeit al jarenlang. Toen de kinderen de telefoongerechtigde leeftijd hadden bereikt, moest er een stekkerdoos mee, want we moesten meer apparaten opladen dan de gemiddelde hotelkamer aan stopcontacten ter beschikking stelt. Dit jaar gaat voor het eerst onze handzame elektrische barbecue mee. En dan moet er ook weer een verlengsnoer mee. Check.

Als informatiebeveiliger werk je ook met checklists. Die heten dan bijvoorbeeld ISO27001 en ISO27002, om er maar eens twee te noemen waar ikzelf erg druk mee ben. Het invullen daarvan is echter vele malen moeilijker dan het invullen van mijn vakantielijstje. Een simpel kruisje voldoet daar niet. Je tandenborstel is óf wel, óf niet ingepakt (tenzij je Schrödinger heet). Het voldoen aan een beveiligingsnorm is echter zelden een binaire kwestie. Dat wil nog wel lukken met een norm als “gij zult het gebruik van sterke wachtwoorden afdwingen”. Dat kan de beheerder gewoon instellen. Moet je alleen eerst even de discussie hebben gevoerd wat je verstaat onder een sterk wachtwoord. En je moet het op alle platformen van je organisatie hebben ingericht. Pas dan mag je de norm afvinken.

Maar er zijn dus nogal wat normen die veel moeilijker zijn dan deze. Hier heb ik er zo eentje: “Toegang tot informatie en systeemfuncties van toepassingen behoort te worden beperkt in overeenstemming met het beleid voor toegangsbeveiliging.” Tamelijk willekeurig uit de ISO27002 geplukt. Het begint er al mee dat deze norm veronderstelt dat je beleid voor toegangsbeveiliging hebt. Dat hoeft op zich niet zo moeilijk te zijn: je roept iets als “need to know” en “need to do” en je bent al een heel eind. Alleen blijken er in de praktijk verschillende interpretaties van dat woordje need te zijn. Dat zie je bijvoorbeeld in devops-teams, waar ontwikkeling (development) en exploitatie (operations) door hetzelfde team worden gedaan. De ontwikkelaar had vroeger geen toegang tot de productie-omgeving, maar heeft die nu opeens wel ‘nodig’ omdat de organisatie van zijn werk veranderd is. Als je beveiligingsbeleid alleen maar op de “need to’s” gebaseerd is, dan voldoe je er nog steeds aan, maar had je het ook zo bedoeld? En hoe voldoe je aan zo’n norm als veranderingen in je klantorganisatie ertoe leiden dat data-analisten toegang tot alle informatie moeten krijgen omdat ze vooraf niet weten wat ze nodig hebben? En als dat al complex klinkt, bedenk dan eens wat dit betekent voor een organisatie met vele informatiesystemen en een ICT-afdeling met veel teams. Het is dan een hele klus om zo’n norm op groen te krijgen.

Terugkeren van vakantie is makkelijker. Geen checklist nodig – gewoon alles inpakken wat van jou is. Je moet dan wel goed oppassen dat je ook écht alles meeneemt en niet ergens overheen kijkt. Vlak voor vertrek kijk ik altijd even onder de bedden en tussen de lakens. Er zal maar een knuffel achterblijven… (of – tegenwoordig bijna nog erger – een telefoonlader). Als beveiligers doen we ook wel dingen zonder checklist. Althans, zo lijkt het. Als we ergens over adviseren, dan doen we dat vanuit onze vakkennis, maar uiteindelijk kom je toch altijd bij vragen als “mag dit?” en “hoe kunnen we dit veilig doen?” Gaan we toch weer – al is het maar in gedachten – afvinken.

Je zou kunnen zeggen dat werken voor de informatiebeveiliger één lange vakantie is, want we zijn altijd wel iets aan het afvinken. En op vakantie kun je daar ook onverwacht aan worden herinnerd. Zo kocht ik ooit in Praag een T-shirt met als opschrift de woordgrap Czech mate. Check!

Dit is de laatste Security (b)log voor de zomervakantie.

En in de grote boze buitenwereld …


... heeft de Nederlandse politie (in samenwerking met diverse andere landen) de zwarte markten op internet een forse klap toegebracht.
Het trotse bericht van Europol, met daarin dertien keer het woord "Dutch" en vier keer "Netherlands": https://www.europol.europa.eu/newsroom/news/massive-blow-to-criminal-dark-web-activities-after-globally-coordinated-operation

... weten phishers tegenwoordig ook je naam.

... kan ook virtueel geld gestolen worden.

... vind je hier handige handleidingen voor de privacy-instellingen van zowat alle social media.

... waarschuwt de FBI voor IoT-speelgoed.

... zorgt een fout in een open source software library ervoor dat vee IoT-spullen kwetsbaar zijn.

... kan je hoverboard natuurlijk ook gehackt worden.

... publiceerde AV-TEST zijn Security Report 2016/2017.

... helpt dit filmpje van Europol om duidelijk te maken wat sextortion is.

... heeft weer eens iemand een EULA-grapje uitgehaald.